Allir skynsamir þingmenn felli hin óskynsamlegu og illa unnin fjárlög fyrir næsta ár:

Sjaldan hefur verið jafnmikilvægt að allir skynsamir alþingismenn felli nú í atkvæðageiðslu á Alþingi, að lokinni þriðju umræðu um yfrirvofandi fjárlög fyrir næsta ár, þau óskynsömu og illa unnu fjárlög, og þá hvar í flokki sem menn standa.  Látum flokkshagsmuni ekki hafa hér nokkur áhrif, heldur skynsemi þverpólitískrar umræðu og samvinnu; fyrr var þörg, nú nauðsyn.

Frekara niðurskurður til lífnauðsynlegra málaflokka, eins og heilbrigðismála, löggæslu og annara björgunarstarfa, eins og t.d. sjúkraflutninga, er ekkert annað en beint tilræði við almannavarnir og almannaheill!!  

Landspítalinn, ásamt öðrum sjúkrahúsum og sjúkrastofnunum um land allt, þola ekki frekari niðurskurð!!  Með fyrirhuguðum fjárlögum fyrir árið 2012, er verið að leggja líf lifandi manneskja - ekki dauðum hlutum á pappír - í bráða lífshættu.  Sama er að segja  varðandi löggæslu og önnur björgunarstörf, og þá ekki síst sjúkraflutninga, í tvíþættri merkingu þess orðs, annars vegar með fækkun þeirra; og þótt þeim verði ekki fækkað, mun álag stóraukast á sjúkraflutningamenn og bráðaliða, sem er nú þegar ærið fyrir!!  Sama er að segja varðandi álag á allt annað heilbrigðisstarfsfólk!!  Hér eru um að ræða ómetanleg, en mjög vanmetin störf!!  Verða menn að veikjast alvarlega sjálfir, til að kunna að meta þessi ómetanlegu störf líknar, heilbrigðis- og björgunar??  Þá eru löggæslu- og önnur björgunarstörf einnig vanmetin á mjög ómaklega hátt!!

Ég enda hér með frétt varðandi þessi mál, sem birtust á fréttavef Rúv., þar sem segir orðrétt:






  „Eins og að pissa í skóinn“

  

  Stjórnarandstaðan hefur gagnrýnt hraðann á afgreiðslu fjárlaganna. Gengið verður til atkvæða um þau síðdegis. Ragnheiður Árnadóttir,   þingmaður Sjálfstæðisflokksins segir að alla framtíðarsýn um fjármögnun   ríkisútgjalda skorti. þar sé eins og stjórnin pissi í skóinn sinn með   álagningu nýrra skatta.

  Lokaumræðu um fjárlagafrumvarp næsta árs   lauk á Alþingi á tólfta tímanum í gærkvöld.   Stjórnarandstaðan gagnrýndi harðlega   hraðann á vinnu við afgreiðslu frumvarpsins og   að mörgum spurningum væri enn ósvarað.   Fjármálaráðherra sagði í lokaræðu sinni að   niðurstaðan væri viðunandi. 

  Siv Friðleifsdóttir, þingmaður   Framsóknarflokksins, telur hraðann á   afgreiðslu fjárlaga hafa verið til vansa og hún   hefur áhyggjur af heilbrigðismálunum þó að þar   hafi verið bætt í. Engu að síður sé alveg ljóst   að verulega sé skorið niður til heilbrigðismála.

  „Það kemur alls staðar niður. Það kemur bæði   niður á Landspítalanum, sem er mjög   viðkvæmur fyrir frekari niðurskurði. Þar er búið   að skera niður um 20% eftir hrun. Þetta kemur   líka niður á landsbyggðinni og þetta er okkar   helsta áhyggjuefni í augnablikinu. “

  Ragheiður E. Árnadóttir, þingmaður   Sjálfstæðisflokksins, segir tekjugrunninn   fallvaltann. Enn vanti skatttekjur upp á tíu til   fimmtán milljarða til að mæta ríkisútgjöldum og   eina lausn ríkisstjórnarinnar sé að seilast í vasa   skattgreiðenda. Í fjárlagafrumvarpinu birtist   engin leið til að auka verðmætasköpun í   samfélaginu, þó að vissulega sé verið að leggja   á nýja skatta.

  „Við erum með skattlagningu á lífeyrissjóðina   okkar sem dregur úr sparnaði. Það er verið að   pissa í skóinn sinn og það er engin sýn til   framtíðar þegar kemur að tekjuhlið fjárlaga.“
  (Rúv.  Fyrst birt: 07.12.2011 08:16 GMT, Síðast;         uppfært: 07.12.2011 09:01 GMT; áherslubreyting:  ÓÞ).


Með vinsemd og virðingu og óskum um alla Guðs blessun.

Ólafur Þórisson, cand. theol.


Ætlum við að fara að vakna af þyrnirósarsvefni siðblindunnar eða ætlum við að horfa upp á það, þegar fárveikt fólk, einkum krabbameinssjúklingar, njóti ekki lengur mannúðlegrar líknarmeðferðar síðustu daga lífs síns, heldur enn að verða úthýst?

  Hér á landi hefur hin kristna dýrmæta kærleiksarfleifð og ávextir hennar, og þá einkum varðandi líknarþjónustu til handa hinum sjúku, sérstaklega vaxið og dafnað, allt frá aldmótum 1900.  Hinn sögulegi bakgrunnur þess er, að faðir Bernard festi kaup á jörðinni Landakoti, árið 1859, og var þar miðstöð endurreistrar Kaþólsku kirkjunnar, móðurkirkjunnar, á Íslandi, þar sem St. Jósefssystur komu árið 1896, og reistu þar Landakotsspítala árið 1902, auk þess að stofna þar barnaskóla sama ár.  Mannúðar- og skólastörf einkenndu starfsemi St. Jósefssystranna, og deildu þær fátæktinni með þeim, sem þær hjálpuðu.  Reistu þær einnig St. Jósefsspítala í Hafnarfirði, árið 1926, auk barnaskóla.  St. Fransiskusystur komu hingað til lands árið 1936, þar sem þær reistu bæði sjúkrahús og barnaskóla í Stykkishólmi. Karmelíta klaustur var reist í Hafnarfirði árið 1946.  Pólskar Karmelsystur við rekstri klaustursins árið 1984.  (Þórhallur Heimisson, 2005, Hin mörgu andlit trúarbragðanna, bls. 182-183; áherslubreyting:  ÓÞ).
Hringssysturnar áttu frumkvæðið að uppbyggingu Landspítalans, 
í Reykjavík,  á fjórða áratug 20. aldar, og það á tímum einnar mestu heimskreppu sögunnar.  Kvenfélagið Hringurinn reisti sérstaklega Barnaspítala Hringsins, og vinnur enn að varðveislu og uppbyggingu barnaspítalans.
 
  Gleymum því aldrei, að líknarþjónustan, er meðal dýrmætustu arfleifðar kristinnar kærleikstrúar aldanna, auk menntunar, sérstaklega barna. Hér skiptir í raun ekki máli, um hvað land, ríki, eða heimsálfu, er um að ræða. Þar sem þegar hefur verið byggt upp, bæði varðandi líknarþjónustuna, og þar með talið sjúkrahúsin, hvort sem m.a. er um að ræða Sjúkrahús Alberts Schweitzers, í Lambarene við Ógówefljót, í Frönsku Miðbaugs-Afríku (A. E. F.), Kaþólsk sjúkrahús, sjúkrahús í Frakklandi, eða á Íslandi, svo dæmi séu nefnd, eins og t.d. Landspítalann, verður að vinna markvisst að varðveislu og uppbyggingu þeirrar þjónustu, og þá þarf frekar að fjölga sjúkrahúsum, og auka líknarþjónustuna, en draga úr lífsnauðsynlegri þjónustu þeirra sem og líknarþjónustunnar í heild sinni, nær sem fjær. ,,En ríkisvald gerir aldrei neitt nema hugarfar almennings sé á bak við.“ (Sigurbjörn Einarsson/Arnbjörn Kristinsson, 1955, Albert Schweitzer, Ævisaga, bls. 178), 

  Hér verður að koma til bæði viðkomandi ríki sem og einstaklingar og/eða félagasamtök, eins og kristin líknar og/eða kristniboðssamtök. Ríksvaldið getur aldrei eitt sér, leyst þau mannúðarhlutverk, sem varðar mannsæmandi líknarþjónustu til hins sjúka, og þá nær sem fjær. Meira verður að koma til, og er nútíminn allra síst undantekning, þrátt fyrir alla tækniþróunina. Og mitt í siðblindu tíðarandans, eru sum Evrópuríki, ekki aðeins að skera siðblint niður til sjúkrahúsa og líknarþjónustu eigin landa, heldur að loka sjúkrahúsum, og leggja af alla líknarþjónustu, sem starfrækt hefur verið, af þeirra hálfu, t.d. í Afríku, og leggja af alla líknarþjónustu. Þá er Grikkland ekki fagurt dæmi um þá sorglegu siðblindu, sem leiðir af "hinum pólitíska rétttrúnaði" miskunnarleysisins, sem ESB. og AGS. elur á og eru t.d. grískir stjórnmálamenn, eins og fjármálaráðherra Grikklands, undir "járnhæl" "hins pólitíska rétttrúnaðar" miskunnarleysisins!

  Hér á landi blómstrar einnig "hinn pólitíski rétttrúnaður" miskunnarleysisins!  Þá má ekki gleyma niðurskurði íslenkra stjórnvalda til þróunarmála, sem m.a. felur í sér skerta líknarþjónustu, til handa hinum sjúku.  Og öll þessi óeigingjörnu störf líknar og björgunar, eru vanmetin á mjög ómaklegan hátt!

  Staðreyndin er og verður alltaf sú, að meira þurfi að koma til, en ríkisvaldið eitt sér, til að leysa það mannúðarhlutverk, eins og Albert Schweitzer kemst að orði.  (Sigurbjörn Einarsson/Arnbjörn Kristinsson, 1955, Albert Schweitzer, Ævisaga, bls. 178; áherslubreyting: ÓÞ).  En það, að meira þurfi að koma til en ríkisvaldsins eins sér, réttlætir hins vegar aldrei niðurskurð af hálfu hins opinbera til lífsnauðsynlegrar þjónustu, þvert á móti - forgangsröðunin verður alltaf að vera skýr, og þess heldur  á erfiðum tímum sem nú! 

  Meira þarf hins vegar jafnframt að koma til!
  
Margir hafa gert sér þetta ljóst, enda hefði öflug líknar- og heilbrigðisþjónustu tæplega vaxið og dafnað, án slíks stuðnings.    
  Blessaður hæstvirtur velferðarráðherra landsins tók nú nýverið þátt ásamt fleiri sjálfboðaliðum, að safna á göfugan hátt fyrir endurnýjun húsnæðis SEM. samtakanna, með frábærum árangri!  Ég vil ekki trúa öðru en því, fyrr en ég tek á því, að hér sé um velviljaðan mann að ræða, sem vill í einlægni reyna allt, sem í hans valdi er, að bjarga a.m.k. því, sem bjargað verður, einkum varðandi líknar- og heilbrigðisþjónustuna!


  Ætlum við bæði sem einstaklingar og þjóð, að fara að vakna af þyrnirósarsvefni sinnuleysisins, siðferðilegs dofa, og skeytingaleysisins, eða ætlum við að horfa upp á það, sem "siðmenntuð þjóð" og það jafnvel í "beinni útsendingu", þegar t.d. heilu öldrunar- og líknardeildunum, eins og fyrirhugað er að gera varðandi St.Jósefsspítala, Landakoti, verði lokað, og fárveikir meðbræður vorir og systur, sem allra veikust eru, einkum af krabbameini, hljóti ekki lengur mannúðlegrar líknarmeðferð síðustu daga lífs síns, heldur enn að arverða úthýst???  Frásögn aðstandenda mjög veiks krabbameinssjúklings, sem fram kom í seinni fréttum Rúv. í gærkvöldi (13. október 2011), sem hefur fengið ómetanlega líknar- og kærleiksþjónustu fórnfúss og óeigingjarns heilbrigðisstarfsfólks, og hlýtur að hafa snert a.m.k. innstu samvisku okkar allra, sem ábyrgra, mennskra og siðaðra einstaklinga og  þjóðar!  Og hér er ekki síst komið að ábyrgð og hjálpsemi þeirra, sem ættu að láta sér málið enn frekar varða, n.t.t. kirkjunnar og kirkjunnar manna, ásamt bæði kristnum líknarfélögum sem og öllum öðrum góðviljuðum einstaklingum og samtökum!  Við erum hér á elleftu stundu!  Guð gefi, að hér sem og annars staðar, verði forðað stórslysi, með skammsýnni/um og óskynsamlegri/um ákvörðun/unum!    Slíkt  verður  aldrei,  aldrei, metið til fjár!!

Með vinsemd og virðingu, og óskum um alla Guðs blessun!
Ólafur Þórisson, cand. theol.


Höfundur er með embættispróf í Guðfræði frá Háskóla Íslands, og er með lögbundinn rétt til embættisgengis til prestsþjónustu.

 



Er varðveisla kristinnar kærleikstrúar aldanna og arfleifðar hennar, ekki alltof dýrmæt, til að leyfa óábyrgum og óskynsamlegum jaðarhópum, ná því að maðka eða eyðileggja þá kærleikans arfleifð?

  Er varðveisla kristinnar kærleikstrúar aldanna og arfleifðar hennar, ekki alltof dýrmæt, til að leyfa óábyrgum og óskynsamlegum jaðarhópum, ná því að maðka eða eyðileggja þá kærleikans arfleifð?  Er lífið í og með Drottni Jesú Kristi ekki allt of dýrmætt, til að láta sömu jaðarhópa ná því að maðka eða eyðileggja það?

  Lífið í og með Drottni Jesú Kristi er að lifa senn í iðrun og helgun. Vissulega er það ekki fullkomið líf af hálfu mannsins, en Drottinn, sem kemur til okkar að fyrra bragði, tekur við okkur öllum, hversu breysk og syndug við erum, þegar við leitum Hans af sannleika.  Og allir, allir eru fyrirhugaðir til eilífs lífs í Drottni Jesú Kristi!  
 

  I
Séra Matthías Jochumsson, dr. theol., prestur og skáld, kemst svo að orði í einum af sínum dýrmætu sálmum:

Fyrst boðar Guð sitt blessað náðarorðið,
svo býður hann sitt ríka kærleiksborðið
  og sendir einkason til að kalla  
  til sinnar kvöldmáltíðar alla - alla.

  En fyrsti' og annar afsökunar biðja,
  og eins fer líka boðsmanninum þriðja,
  og það er kunngjört Herra hefðarríkum,
  að heimsins börn ei sinni boðskap slíkum.
 
  Þá spyr hann að, hvort veikir ekki vilji,
  hvort volaðir og blindir ekki skilji,
  þá býður hann þeim bjargarlausu' og snauðu,
  þeim breysku, særðu, föllnu, týndu' og dauðu.

  Hvert orð er sterkast?  Orðið hans, er kallar.
  Sjá, einnig dauðir ganga lífs til hallar,
  þeir koma' í hópum heimurinn sem smáir,
  en Herrann segir:  "Þeir eru' enn of fáir".

  Hann býður ennþá:  "Farið, laðið, leiðið,
  og leitið, kallið, biðjið, þrýstið, neyðið,
  mitt kærleiks djúp á himins víðar hallir,
  í húsi mínu rúmast allir - allir".

  Fyrst kallar Guð, og bregðist þú því boði,
  þá biður Guð, og þó að hvorugt stoði,
  þá þrýstir Guð, og það er síðsta orðið,
  ef því er neitað, hræðstu sálar morðið!

  Ó, Drottinn, þú, sem býður, biður, neyðir,
  ég blindur er, en sonur þinn mig leiðir
  frá synd og hættum gegnum dauðans dalinn,
  í dýrðar þinnar fagra gleðisalinn.

(Sálmabók, Reykjavík, 1972, bls. 179-180).

  Í þessum fagra sálmi séra Matthíasar, er kristinni sáluhjálplegri kærleikstrú og sið aldanna og lýst á einstaklega djúpstæðan og víðsýnan hátt, sem er fyrst og fremst lifandi samfélag við hinn eina sanna Guð Föður, Drottin Jesú Krist, í einingu Heilags anda, sem leiðir m.a. af sér þá kærleiksarfleifð, að sjúkir njóti skilyrðislausrar líknar, bara svo eitt dæmi sé nefnt.  Kærleikskrafa kristins siðar aldanna er algjör.  
  Sú óbætanlega synd, sem leiðir af miskunnarlausri og forhertri höfnun þessarrar sáluhjálplegu kærleikstrúar aldanna, og varðar eilífa sáluhjálp, leiðir af sér sálarmorð forherðingarinnar og miskunnarleysisins! 

  Hér á landi hefur þessi dýrmæta kærleiksarfleifð sérstaklega vaxið og dafnað, allt frá aldmótum 1900.  Hinn sögulegi bakgrunnur þess er, að faðir Bernard festi kaup á jörðinni Landakoti, árið 1859, og var þar miðstöð endurreistrar Kaþólsku kirkjunnar, móðurkirkjunnar, á Íslandi, þar sem St. Jósefssystur komu árið 1896, og reistu þar Landakotsspítala árið 1902, auk þess að stofna þar barnaskóla sama ár.  Mannúðar- og skólastörf einkenndu starfsemi St. Jósefssystranna, og deildu þær fátæktinni með þeim, sem þær hjálpuðu.  Reistu þær einnig St. Jósefsspítala í Hafnarfirði, árið 1926, auk barnaskóla.  St. Fransiskusystur komu hingað til lands árið 1936, þar sem þær reistu bæði sjúkrahús og barnaskóla í Stykkishólmi. Karmelíta klaustur var reist í Hafnarfirði árið 1946.  Pólskar Karmelsystur við rekstri klaustursins árið 1984.  (Þórhallur Heimisson, 2005, Hin mörgu andlit trúarbragðanna, bls. 182-183; áherslubreyting:  ÓÞ).
Hringssysturnar áttu frumkvæðið að uppbyggingu Landsspítalans,  á fjórða áratug 20. aldar, Landspítalann, í Reykjavík, og það á tímum einnar mestu heimskreppu sögunnar.  Kvenfélagið Hringurinn reistu sérstaklega Barnaspítala Hringsins, og vinnur enn að varðveislu og uppbyggingu barnaspítalans.
 
  Gleymum því aldrei, að líknarþjónustan, er meðal dýrmætustu arfleifðar kristinnar kærleikstrúar aldanna, auk menntunar, sérstaklega barna. Hér skiptir í raun ekki máli, um hvað land, ríki, eða heimsálfu, er um að ræða. Þar sem þegar hefur verið byggt upp, bæði varðandi líknarþjónustuna, og þar með talið sjúkrahúsin, hvort sem m.a. er um að ræða Sjúkrahús Alberts Schweitzers, í Lambarene við Ógówefljót, í Frönsku Miðbaugs-Afríku (A. E. F.), Kaþólsk sjúkrahús, sjúkrahús í Frakklandi, eða á Íslandi, svo dæmi séu nefnd, eins og t.d. Landspítalann, verður að vinna markvisst að varðveislu og uppbyggingu þeirrar þjónustu, og þá þarf frekar að fjölga sjúkrahúsum, og auka líknarþjónustuna, en draga úr lífsnauðsynlegri þjónustu þeirra sem og líknarþjónustunnar í heild sinni, nær sem fjær. ,,En ríkisvald gerir aldrei neitt nema hugarfar almennings sé á bak við.“ (Sigurbjörn Einarsson/Arnbjörn Kristinsson, 1955, Albert Schweitzer, Ævisaga, bls. 178), 

  Hér verður að koma til bæði viðkomandi ríki sem og einstaklingar og/eða félagasamtök, eins og kristin líknar og/eða kristniboðssamtök. Ríksvaldið getur aldrei eitt sér, leyst þau mannúðarhlutverk, sem varðar mannsæmandi líknarþjónustu til hins sjúka, og þá nær sem fjær. Meira verður að koma til, og er nútíminn allra síst undantekning, þrátt fyrir alla tækniþróunina. Og mitt í siðblindu tíðarandans, eru sum Evrópuríki, ekki aðeins að skera siðblint niður til sjúkrahúsa og líknarþjónustu eigin landa, heldur að loka sjúkrahúsum, og leggja af alla líknarþjónustu, sem starfrækt hefur verið, af þeirra hálfu, t.d. í Afríku, og leggja af alla líknarþjónustu. Þá er Grikkland ekki fagurt dæmi um þá sorglegu siðblindu, sem leiðir af "hinum pólitíska rétttrúnaði" miskunnarleysisins!  Hér á landi blómstrar einnig "hinn pólitíski rétttrúnaður" miskunnarleysisins!  Þá má ekki gleyma niðurskurði íslenkra stjórnvalda til þróunarmála, sem m.a. felur í sér skerta líknarþjónustu, til handa hinum sjúku.  Og öll þessi óeigingjörnu störf líknar og björgunar, eru vanmetin á mjög ómaklegan hátt!

  Staðreyndin er og verður alltaf sú, að meira þurfi að koma til, en ríkisvaldið eitt sér, til að leysa það mannúðarhlutverk, eins og Albert Schweitzer kemst að orði.  (Sigurbjörn Einarsson/Arnbjörn Kristinsson, 1955, Albert Schweitzer, Ævisaga, bls. 178; áherslubreyting: ÓÞ).  Margir hafa gert sér þetta ljóst, enda hefði öflug líknar- og heilbrigðisþjónustu tæplega vaxið og dafnað, án slíks stuðnings.  Blessaður hæstvirtur velferðarráðherra landsins tók nú nýverið þátt ásamt fleiri sjálfboðaliðum, að safna á göfugan hátt fyrir endurnýjun húsnæðis SEM. samtakanna, með frábærum árangri!  Ég vil ekki trúa því, fyrr en ég tek á því, að hér sé um velviljaðan mann að ræða, sem vilji í einlægni reyna allt, sem í hans valdi er, að bjarga a.m.k. því, sem bjargað verður varðandi líknar- og heilbrigðisþjónustuna!

  Ætlum við bæði sem einstaklingar og þjóð, að fara að vakna af þyrnirósarsvefni sinnuleysisins, siðferðilegs dofa, og skeytingaleysisins, eða ætlum við að horfa upp á það, sem "siðmenntuð þjóð" og það jafnvel í "beinni útsendingu", þegar t.d. heilu öldrunar- og líknardeildunum, eins og fyrirhugað er að gera varðandi St.Jósefsspítala, Landakoti, verði lokað, og fárveikir meðbræður vora og systur, sem verst eru farin, einkum af krabbameini, hljóti ekki mannúðlegrar líknarmeðferð síðustu daga lífs síns, heldur enn að arverða úthýst???  Frásögn aðstandenda mjög veiks krabbameinssjúkl- ings, sem fram kom í seinni fréttum Rúv. í gærkvöldi, sem hefur hlotið ómetanlega kærleiksþjónustu óeigingjarns heilbrigðisstarfsfólks, hlýtur að hafa snert a.m.k. innstu samvisku okkar allra, sem ábyrgrar, mennskrar og siðaðra einstaklinga og  þjóðar!  Og hér er ekki síst komið að ábyrgð og hjálpsemi þeirra, sem ættu að láta sér málið varða, n.t.t. kirkjunnar og kirkjunnar manna, ásamt bæði kristnum líknarfélögum sem og öllum öðrum góðviljuðum einstaklinngum og samtökum!  Við erum hér á elleftu stundu!  Guð gefi, að hér sem og annars staðar, verði forðað stórslysi, með skammsínni/um og óskynsamlegri/um ákvörðun/unum!  Slíkt verður aldrei, aldrei, metið til fjár!

 



   II
  Það er dapurlegra en orð fái lýst, að fámennur óábyrgur jaðarhópur, geri nú allt til að hindra, að kristin trú og siður, hin raunverulega siðmennt, varðveitist í mannfélagi, sem síst má við því í dag, að afneita almáttugum Guði, einkum innan veggja barnaskóla/grunnskóla, og svo langt er gengið, að banna á dýrmætar og sáluhjálplegar gjafir Gídeonsfélagsins á Íslandi, til grunnskólabarna, þ.e. Nýja testamentið.  Einnig á að banna "Litlu jólin" í skólunum:  Fæðingarhátíð Drottins Jesú Krists, og allan sálmasöng, þ.m.t. einn dýrmætasta jólasálminn, "Heims um ból helg eru jól"!  Hér er um að ræða ómetanlega ávexti kristinnar menningararfleifðar aldanna, sem eru samofnir þjóðararfinum!
  Og eins og um ofangreind störf, eru þessi störf uppeldis- og menntunnar einnig mjög ómaklega vanmetin!


  III
Hið heilaga hjónaband, að fyrirmynd hinnar Helgu Fjölskyldu, byggt á Heilögu Guðs Orði, og Heilagri Skikkan Skaparans, grundvallað á Orðinu holdi klæddu, Drottni Jesú Kristi, er einnig fótum troðið.  Lagalega séð, hefur það nú verið aflagt af hálfu Alþingi Íslendinga, samkvæmt núgildandi hjúskaparlögum, sem jaðarhópar feminista hafa barist fyrir; fyrri gildandi hjúskaparlög voru reyndar mjög mikill "afsláttur" á Heilögu Guðs Orði!


  III
Og nú ætlar hin afhelgaða landsstjórn hér á landi, fyrirvaralaust, að "viðurkenna fullvalda ríki" Palestínumanna, og taka sér í raun það ofurvald, sem stjórnin hefur alls ekki, frekar en aðrar landssjórnir, að stjórna því einhliða, hvar landmæri fullvalda ríkis Pelestínu skuli liggja, án nokkurs tillits til hins fullvalda ríkis Ísraelsmanna, og þess, að ófriður gæti magnast upp á þessu landssvæði, með ófyrirsjánlegum afleiðingu, og vanvirða um leið þá virðingarfullu ákvörðun hins fullvalda lýðveldis Íslands frá árinu 1948, að viðurkenna hið fullvalda ríki Ísraels!


Með vinsemd og virðingu og óskum um Guðs blessun,
Ólafur Þórisson, cand. theol.

VARÐAVEISLA KRISTINNAR KÆRLEIKSTRÚAR ALDANNA, OG ÁVAXTA HENNAR, SAMHLIÐA ÖFLUGU KRISTNIBOÐI :

Aldrei hefur verið eins mikil þörf, að vinna markmisst að varðveilsu kæristinnar kærleikstrúar og siðar aldanna sem og markvissu kristniboði, nær sem fjær.  Aldrei hefur verið eins milil þörf, að kristin trúfélög og/eða einstaklingar, vinni markvisst saman í auknum mæli að uppbyggingu og varðaveilsu líknarþjónustunnar, til handa hinum sjúku sem og að sálhjálplegri uppfræðslu, með kristna kærleikstrú og kristinn sið aldanna, að leiðarljósi, og þá ekki síst varðandi Leik- og barnaskóla, þar sem bænin er hyrningarsteinn sem og kristileg siðfræði, byggð á hinu eina sanna bjargi aldanna, Drottni Jesú Kristi, og vinna markvisst að því, að saman fari hlið við hlið, kirkja, sjúkrahús og barnaskóli/grunnskóli, og þá í raun nær sem fjær, en fagrar fyrirmyndir slíkrar uppbyggingar, er ómetanlegur ávöxtur kristniboðsins, ekki síst í Afríku, enda vort eiginlegt föðurland á himnum!!!

Fordæmanleg er sú ákvörðun hinns svonefnda "mannréttindaráðs" Reykjavíkur, að ætla enn og aftur með markvissum hætti að útrýma allri trú úr skólum, og þá sérstaklega kristinni trú og sið aldanna - í skólunum á m.a. að fara banna hin dýrmætu og ógleymanlegu  "Litlu jól", og þar með Helgileikinn varðandi hina Heilögu Fjölskyldu og Helgrar fæðingar Jesú Krists sem og að banna allan sálmasöng, þar með talinn hinn ómetanlega jólasálm, "Heims um ból, Helg eru jól"!!!  Hér er vart hægt að leggjast lægra!!!  Hér er um skýlaust mannréttindarbrot að ræða og brot á ákvæðum Stjórnarskrár lýðveldisins Íslands, bæði varðandi ákvæði Stjórnarskrárinnar um trúfrelsi sem og starfsemi Þjóðkirkjunnar!!!  Kristinn menningararfur er hér fótum troðinn og lítilsvirtur á mjög ómaklegan hátt!!!

Þetta "niðurrifsstarf" verður að hindra með öllu!! Hér verða foreldrar, einkum kristnir foreldrar (þeir, og börn þeirra, ættu einnig að njóta grundvallarmannréttinda, ekkert síður en aðrir), að láta sín sín heyra!!!  Ef til vill kann þetta að samverka til góðs þrátt fyrir allt, og þá að sjá aukna þörf á því, að kirkjan/kristin samfélög, og/eða kristnir einstakilingar, taki með markvissum hætti meiri og meiri þátt í uppbyggingu og rekstri kristinna skóla, og þá ekki síst með kristið siðferði að leiðarljósi; fyrr var þörf, nú nauðsyn!!!

Þá má aldrei gleyma hyrningarsteini kristilegs siðaðs mannfélags, sem eru hið Heilaga hjónaband, heimilin og fjölskyldurnar, að fyrirmynd hinnar Heilögu Fjölskyldu, byggt á Skikkan Skaparans og Heilags Guðs Orðs, grundvallað á Orðinu holdi klæddu, Drottni Jesú Kristi, konungi konunganna, konungi kærleikans!!!  Þá verður einnig að hindra, að heimilin blæði endalaust, meðan hyglað er að svonefndum „fjármálafyrirtækjum“, sem skila engu til þjóðfélagsins, heldur mergsjúga það, á grundvelli taumlausrar græðgi og auðæfaoflætis!!!

Loks má aldrei gleyma göfugum, en vanmetnum ábyrgðarstörfum líknar, sálgæslu, löggæslu -og björgunar, og uppfræðslu, og að hindrað verði, að vegið verði enn á ómaklega hátt, af hálfu siðblindrar, hrokafullrar og afhelgaðrar landsstjórnar, einkum með sinnuleysið og skeytingarleysið að leiðarljósi, að þessum hyrningarstörfum mannúðar, björgunar og uppfræðslu; grundvallað á Jesú Kristni, Drottni vorum og Frelsara!!!!!!!



Reykjavík, 4. október 2011.

Með vinsemd og virðingu, og óskum um Guðs blessun,     
Ólafur Þórisson, cand. theol.


BOÐAÐUR NIÐURSKURÐUR TIL LÖGGÆSLU OG HEILBRIGÐISÞJÓNUST TILRÆÐI VIÐ ALMANNAVARNIR:

Boðaður niðurskurður núverandi stjórnvalda til löggæslu og heilbrigðisþjónustu, er ekkert annað en beint tilræði við líf og öryggi allra landsmanna, og þar með almannavarnir!!  Og þetta er á sama tíma, og landsstjórnin lætur aukafjárveitingu til Landsdóms, í "nornaveiðum" sínum gegn hæstvirtum forsætisráðherra síðustu lýðræðisstjórnar hér á landi!!

Ábyrg og skynsöm forgangsröðun í ríkisfjármálum á krepputímum, er lífsnauðsynleg, samhliða markvissri og skynsamlegri atvinnuuppbyggingu! Guð gefi, að hætt verði við slíkan siðlausan, óskynsamlegan og lífshættulegan niðurskurð varðandi þá þjónustu, sem er upp á líf og dauða komin, að varðveita og skera ekki meira niður til!!!!

Guð blessi Ísland!

Með óskum um alla Guðs blessun,
Ólafur Þórisson, cand. theol.



ÓGEÐFELLDUR OG ÓGUÐLEGUR KYNJARASISMI GEGNTEKUR HIÐ AFHELGAÐA MANNFÉLAG:

Ógeðfelldur og óguðlegur kynjarasismi gegntekur hið afhelgaða mannfélag, bæði hér á landi og annars staðar.  Allt er gert til að mynda óeðlilega gjá milli kynjanna, m.a. með endalausri kynjagreiningu, samhliða ógeðfelldu og ókristilegu þjóðaruppeldi, þar sem drengir fá ekki lengur að vera drengir, og stúlkur ekki stúlkur.  Gengið er á svívirðilegan hátt ekki aðeins gegn Heilögu Guðs Orði, heldur einnig gegn Skikkan Skaparans, sem haldist hefur að mestu leiti, þar til nú.  Samhliða þessu eru hefðbundin kvennastörf vanmetin, þ.m.t. hið mikilvæga kristilega húsmóðurstarf, á mjög ómaklegan hátt, og konur teljast vart til mannkynsins, samkvæmt þessum nýja "pólitíska rétttrúnaði", nema að velja sér hefðbundið "karlahlutverk".  Mismununað er á ógeðfelldan hátt í þessu sambandi, sem er aðeins til þess fallin, að mynda gjá milli kynjanna; t.d. sá ógeðfelldi kynjarasismi, sem nefndur er "kynjaskekkja" í sögubókum; á nú að fara banna ýmsar góðar og gildar barnabækur, á grundvelli marxísks fasisma?

Hin kristilega kærleikshugsjón, sem lýtur ekki síst að því, að konur, og þá sérstaklega mæður og börn þeirra, njóti sérstkrar verndar, og byggist á Heilögu Guðs Orði og Skikkan Skaparans, er einnig fótum troðin.

Þetta óguðlega þjóðaruppeldi, sem miðar í raun að hatursáróðri gegn kristilegum kærleiksgildum, eins og forstöðumaður Íslensku Kristskirkjunnar hefur orðið fyrir á mjög ómaklega hátt, af hálfu sama ógeðfellda "mannréttindaráðs" og vildi banna alla trúarfræðslu í skólum, einkum varðandi kristna trú og sið, og gengu svo langt að reyna að banna "Litlu jólin" á sl. ári.

Þennan ógeðfellda og óguðlega hatursáróður verður að kveða niður, ef ekki á illa að fara.  Aðeins með  hinni kristnu kærleikshugsjón að leiðarljósi, er hægt að kveða þennan ófögnuð niður.  Öllu skiptir, að varðveita hinu kristnu kærleikstrú og sið aldanna, samhliða markvissu kristniboði!!

Guð blessi Ísland!!

Með óskum um Guðs blessun,

Ólafur Þórisson, cand. theol.

HIÐ HEILAGA HJÓNABAND SAMKVÆMT HEILÖGU GUÐS ORÐI OG SKIKKAN SKAPARANS HYRNINGARSTEINN KRISTILEGS SIÐAÐS MANNFÉLAGS:

Femenískar og ókristilegar fullyrðingar formanns "mannréttindaráðs" Reykjavíkurborgar, eru bæði rangar og fráleitar með öllu, þar sem koma fram bæði rangar fullyrðingar og ásakanir á hendur Friðriki Schram, forstöðumanni Íslensku Kristskirkjunnar.  Umræddur formaður kom því til leiðar, að Íslensku Kristskirkjunni í Grafarvogi hafi verið synjað um 800.000 kr. í byggingarstyrk, sem trúfélagið átti fullan rétt á.  Kemur þetta nánar fram í mjög góðri grein Jóns Vals Jenssonar, cand. theol., sem birtist 21. september sl.
Kjarni málsins er sá, að hið heilga hjónaband samkvæmt Heilögu Guðs Orði og Skikkan skaparans, er og verður alltaf hyrningarsteinn kristilegs siðaðs mannfélags.  Jaðarhópar femenista hafa unnið hart gegn hinu heilaga hjónabandi, og unnið að því að mynda gjá milli kynjanna, sem leitt hefur af sér fjölda hjónaskilnaða og annarrar sundrungar.  Er hér allra síst verið að dæma þá, sem standa utan hinnar heilögu hjónastéttar.  Þá er "jafnréttisskilningur" nefnds jaðarhóps furðulegar, þar sem grunvallarrétturinn til lífisns, er vanvirtur með öllu, gagnavart hinu ófædda barni.

Með óskum um Guðs blessun,

Ólafur Þórisson, cand. theol.
 
 

VONLAUS KYRRSTÖÐUSTJÓRN, EÐA ÁBYRG VARÐVEISLU- OG UPPBYGGINGARSTJÓRN:

Nú situr við stjórn vonlaus kyrrstöðustjórn.  Ekkert er gert á því stjórnarheimili, til að styðja heimilin í landinu og fjölskylduna, að byggja upp atvinnulíf, né nokkuð annað.  Þvert á móti er unnið gegn þessum hyrningarsteini kristilegs, siðaðs mannfélags.  Einnig er unnið gegn skynsamlegri atvinnuuppbyggingu.  Þá er unnið markvisst að því, að eyðilegga velferðarkerfið.  Landflóttinn hefur ekkert minkað, heldur þvert á móti.

Það er kominn tími til að þessi vonlausa kyrrstöðustjórn, sem m.a. byggir á hugmyndafræði bolsévískrar hugmyndafræði, fari frá, og við taki ábyrg landssjórn, þar sem unnið er að varðveislu hins kristna menningararfs og siðferðis, m.a. með því að efla velferðarþjónustuna, sem er í raun einn af dýrmætari ávöxtum kristinnar kærleikstrúar aldanna!!!!  Og hvergi er velferðarþjónustan meiri, eða hefur verið, en á áhrifasvæði kristninnar!!!! Að ekki sé talað um hyrningarstein kristilegs siðaðs mannfélags, sem er hjónabandið, heimilið og fjölskyldan, að fyrirmynd hinnar Helgu Fjölskyldu, sem afkristnunaröfl nútímans vilja með öllu ryðja úr vegi fyrir helstefnu guðleysisins, sem birtist m.a. í því, að vilja banna "Litlu jólin" í skólunum!!!!

Kyrrstöðustjórnin gerir heldur ekkert til að byggja upp atvinnulífið og draga úr atvinnuleysi.  Þvert á móti að leggja stein í götu lítilla og meðalstórra fyrirtækja, svo eðans eitt dæmi sé nefnt!

Við þarf að taka ábyrg og skynsöm landsstjórn, sem hefur kristna menningararfleifð og sið að leiðarljósi, sem varðar bæði heimilin í landinu sem og alla velferðarþjónustu, og það að varðveita sjálfstæði fullvalda ríkis, jafnframt því að vinna að skynsamlegri atvinnuuppbyggingu í öllu landinu.  Þá standi slík stjórn að því, að grundvallarmannréttindi til lífins varði einnig hin ófæddu börn!!!!

Með óskum um Guðs blessun,
Ólafur Þórisson, cand. theol.


ER ÞAÐ ÁBYRG LANDSSTJÓRN, SEM HELDUR AÐEINS ÚTI TVEIMUR BJÖRGUNARÞYRLUM, OG TVEIMUR BRÁÐASKURÐSTOFUM Á LANDSPÍTALANUM?

Er það ábyrg ríkisstjórn, sem heldur aðein úti tveimur björgunarþyrlum hjá Landhelgisgæslunni, og tveimur bráðaskurðstofum á Landspítala - Háskólasjúkrahúsi?

En getur viðkomandi landsstjórn talist ábyrg gerða sinna, sem ástundar slíkt, og ber ávallt fyrir sig þeirri kreppu, sem varð haustið 2008?

Hingað til, hefur ráðherrastaða og starf talist til einna mestu ábyrgðarstarfa, og sérstaklega er beðið fyrir sem sérstökum ábyrgðarstörfum, í kirkjum landsins!

Núverandi landssjórn hefur farið með mikla dómhörku gagnavart ákveðnum fráfarandi ráðherrum, og lagt fráfarandi forsætisráðherra, hreinlega í einelti - hann einn skal gerður "ábyrgur" varðandi embættisfærslur sínar!  Fyrrir það núverandi landsstjórn ábyrgð á eigin embættisfærslum?

Ef núvrandi ríkisstjórn getur ekki haldið úti lágmarksgrunnþjónustu varðandi björgun mannslífa og varða almannavarnir, er hún þá hæf, miðað við eigin "kröfu"?

Slík landsstjórn ætti að segja af sér tafarlaust, áður en hún verður ábyrg fyrir því, að lífi fólks - hér sérstaklega bráðveiks fólks og þ. m.t. bráðveikra barna sem og ferðamanna, sé stefnt í bráða lífshættu!  Lítið heyrist nú frá samtökum um ferðaþjónustu, eins og gerðist hins vegar í vor, og laut aðeins þeim fjársjóði, sem mölur og ryð fær grundað, en því miður ekki þeirri hættu, sem ferðamenn lentu í, þegar ein af brúum landsins rofnaði, og varðar vissulega einnig almannavarnir!

Ef þessi tvö alvarlegu ofangreindu dæmi, sem komu skýrt fram í fjölmiðlum, varða ekki ráðherraábyrgð samkvæmt Landsdómi, þá veit ég hreinlega ekki lengur hvað snýr upp, og hvað snýr niður

Guð forði þjóðinni frá siðblindu ábyrgðar og -sinnuleysisins, áður en slíkt ábyrgðarleysi, leiðir af sér alvarlegt slys, eða þaðan af verra.  Það var ekki landsstjórninni að þakka, að dugmiklir starfsmenn hjá Landhelgisgæslunni, náðu í tíma að lagfæra, og síðan bjarga fólki, sem statt var í nauðum.

Orðrétt segir:

      Það var svo ekki liðin klukkustund frá því TF-Líf kom úr   viðgerð í gær, að hún var ræst út til að bjarga fólki sem   sat fast í gili rétt ofan Bíldudals. 

  frettir@ruv.is  
Fyrst birt: 20.08.2011 11:55 GMT


Þá eru aðeins tvær bráðaskurðdeildir opnar á Landspítalanum - Háskólasjúkrahúsi.

Orðrétt segir:

    Tvær af fjórum bráðadeildum skurðlækninga eru nú lokaðar, eftir niðurskurð   síðustu þriggja ára. Aðrar deildir eru ýmist sameinaðar eða opnar hluta   vikunnar.  Framkvæmdastjóri á Landspítalanum sér ekki að hægt verði að   spara meira á skurðlækningasviði. Uppsagnir eru óumflýjanlegar og skerðing   á þjónustu, að mati forstjórans. 
      Vísir - Innlent 20. ágúst 2011 21:30


Er mannslífið virkilega ekki meira virði?  Hvernig væri að stofna einhverskonar samtök, sem myndu leggja jafnmikla áherslu á það, ef ekki meiri, að bjarga mannslífum, sem varða almannavarnir, eins og hins vegar stofnað hefur verið um efnisleg verðmæti?

Hvernig væri að meta þau störf, sem varða björgun mannslífa, og varða almannavarnir, að verðleikum?


Með óskum um Guðs blessun,

Ólafur Þórisson, cand. theol.


MEIRI NIÐURSKURÐUR STJÓRNVALDA TIL LÍFSNAUÐSYNLEGRAR ÞJÓNUSTU, SEM VARÐA OG ALMANNAVARNIR, GLÆPSAMLEGUR:

Meiri niðurskurður stjórnvalda til lífnauðsynlerar þjónustu, sem varða og almannavarnir, þar sem lífi fólks er teflt í tvísýnu, er glæpsamlegur!  Enn og aftur boða vestræn stjórnvöld, enn meiri niðurskurð ríkisútgjalda, þar með talið hér á landi, án þess að ræða nokkra mennska og skynsamlega forgangsröðun, þar sem forgangsraðað yrði að minnsta kosti á þann hátt, að ekki verði meira skorið niður til lífnauðsynlegrar þjónustu, sem varða og almannavarnir, þar sem líf hins almenna borgara er sett í bráða lífshættu, einkum með auknum niðurskurði til líknar -og heilbrigðisþjónustunnar, löggæslu sem og alla aðra lífsnauðsynlega þjónustu, sem varðar líf og dauða hins almenna borgara!

Hefði efnahagur verið megineinkenni, t.d.  í þróun og uppbyggingu líknar - og heilbrigðisþjónustunnar, frá fyrri hluta síðastliðinnar aldar, væri ekki til staðar jafn öflug heilbrigðisþjónusta, t.d. hér á landi, og er nú enn til staðar, þrátt fyrir allt, þ.e.a.s. siðferðilega vafasaman niðurskurð, t.d. til þessa málaflokks líknar- og heibrigðisþjónustunnar!

Viljum við virkilega setja meðbræður okkar og systur í bráða lífshættu, bara að því við veiktumst á "réttum tíma" og fengum bót meina okkar, eða höfum ekki veikst?  Erum við orðin svo siðblind sem þjóð, að aðeins þeir sem standa okkur allra næst, skipti aðeins máli?  Þá erum við brjóstumkennanleg, og eigum í raun ekkert gott skilið!

Víða í hinum svonefndu þróunarlöndum, hafa "fyrrverandi" nýlenduríki, lokað fjölda sjúkrahúsa, sem kostað hafa tugi ef ekki hundruð þúsundir mannslífa, mannslífa, sem áttu alls ekki slík "örlög" skilið!

Þessi óþróun hefur einnig átt sérf stað í Austur -og Suður Evrópu, t.d. Lettlandi.  Vilum við ganga svo langt í aumri sjálfsímynd okkar, að við verðum orðin hluttakendur í þessum glæpi gegn mannkyni, eða þeim glæp, sem blasir nú t.d. við í norðvestanverðri Evrópu?

Hér verður vissulega að forgangsraða á mennskan og skynsamlega hátt, þannig að öll lífsnauðsynleg þjónustu, sem varðar og almannavarnir, verði fyllilega slegið skjaldborg um - sem og lífsnauðsynlega þróunarhjálp! 

Hin óeigingjörnu störf líknar- og heikbrigðisþjóntunnar sem og annarrar lífsnauðsynlegrar þjónustu, verður að hefja upp til vegs og virðingar, og standa sérstaklega vörð um!  Annað væri ekki aðeins siðleysi og siðblinda, heldur hreinn glæpur!

Heyra líknarstörf mannvina eins og t.d. systur Móður Theresu og Alberts Schweitzers, jafnvel þótt í smækkaðri mynd væru, endanlega sögunni til? Guð gefi, að svo sé ekki!!  Það er bæði alltof dýrt, í allri merkingu þess orðs, fyrir utan þann lykilþátt, sem verður aldrei, aldrei, metinn til fjár!!

Með óskum um Guðs blessun,

Ólafur Þórisson, cand. theol.

Næsta síða »

Um bloggið

Ólafur Þórisson

Höfundur

Ólafur Þórisson
Ólafur Þórisson
Höfundur er með embættispróf í guðfræði frá HÍ., og er með rétt til embættisgengis til prestsþjónustu
Jan. 2012
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

Heimsóknir

Flettingar

  • Í dag (28.1.): 0
  • Sl. sólarhring: 0
  • Sl. viku: 12
  • Frá upphafi: 6181

Annað

  • Innlit í dag: 0
  • Innlit sl. viku: 10
  • Gestir í dag: 0
  • IP-tölur í dag: 0

Uppfært á 3 mín. fresti.
Skýringar

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikið á Javascript til að hefja innskráningu.

Hafðu samband